Blogs

  • Blogs

    Onze kinderwens en de angst die daarbij komt kijken

    Enige tijd geleden schreef ik een blog over onze wensen. Een van die wensen is het zwanger mogen worden van een 2e kindje, als dat ons gegeven mag worden. Echter, die wens brengt ook angsten mee en ik schrijf ze nu eens op om ze uit m’n hoofd te hebben. In de hoop dat de angst dan minder wordt, in de hoop dat ik het misschien beter naast me neer kan leggen.   Ik ben bang, zo dat heb ik gezegd. Ik ben bang. Ik ben bang voor een volgende zwangerschap maar ik wil het zo graag. Ik ben bang voor weer een miskraam, want we hebben er al 2…

  • Blogs

    Het jaar 2022: geen goede voornemens, maar wensen

    De afgelopen dagen gaat het online maar over 1 ding: wat zijn jouw goede voornemens? Hoe ga je zorgen dat je je aan die goede voornemens houdt? Nee, aan goede voornemens doen wij niet. Wij doen aan wensen. Zoveel mensen met goede voornemens en als die niet lukt? Dan gaan ze bij de pakken neerzitten. Maar met een wens? Dan ga je nog meer wensen dat het je ooit zal lukken om die wens uit te laten komen. Wij doen dus daarom aan wensen, wensen waarvan wij hopen dat ze in 2022 uit zullen mogen komen. Als dat niet gebeurt, dan is dat natuurlijk onwijs jammer – dat spreekt natuurlijk…

  • Blogs

    Hoe vier ik Sinterklaas als moeder?

    Vorige week vroeg ik onder mijn volgers op Instagram of ze een blog zouden willen lezen over hoe ik Sinterklaas vier nu als moeder. Ik heb namelijk jarenlang amper tot geen Sinterklaas gevierd. Reden: mijn vader overleed op 3 december 2007. Iets vieren terwijl je zo verdrietig bent van binnen, terwijl je eigenlijk niets te vieren hebt, voelde niet goed. 4 jaar geleden leerde ik mijn man kennen, we wisten heel snel al dat we samen graag een gezin in de toekomst wilden. Ik gaf hem aan dat er dan wel iets was waar hij me bij moest helpen. Ik wilde namelijk kunnen genieten van een Sinterklaas feest. Niet eens…

  • Blogs

    Onze miskramen

    Vandaag een blog over onze miskramen. Niet per se een leuk onderwerp, maar het moest er een keer uit.   Onze eerste positieve test had ik in m’n handen begin juni 2018. Net 5 maand bij elkaar en we waren bezig om mijn woning leeg te halen zodat ik bij Lars in kon trekken. Zwanger door de pil heen. Na een aantal bezoekjes aan de verloskundige en de gynaecoloog bleek ik wel zwanger te zijn, maar van een leeg vruchtzakje, niet van een kindje dus. Mijn lichaam had dit zelf allang af moeten hebben gestoten, maar dit gebeurde niet dus kreeg ik tabletjes mee naar huis. 2 dagen later kwam…

  • Blogs

    Samen de toekomst tegemoet

    De afgelopen tijd komt het steeds vaker voor dat Jonathan en ik alleen thuis zijn: mijn man gaat namelijk steeds vaker weer naar kantoor of naar de klant. Als systeembeheerder konden heel veel dingen gelukkig vanuit huis, maar inmiddels is de tijd aangebroken dat hij weer onderweg is voor z’n werk. Jonathan weet niet anders dan dat pappa vanuit huis werkt en ik ben eerlijk dat ik dat zelf ook heerlijk heb gevonden!   Nu moeten we dus even weer wennen aan de nieuwe/oude manier van de planning en hoe we alles doen, maar – ondanks dat ik autist ben – de overgang gaat toch soepel! Zelfs toen ik vorige…

  • Blogs

    Blijf nog maar even klein

    Inmiddels zitten we op 12 september 2021, volgende week zondag is het 2 jaar geleden dat ik opgenomen werd vanwege dreigende vroeggeboorte van ons zoontje. Dat betekend dus dat Jonathan over 4 weken alweer 2 jaar wordt. En eerlijk: ik heb het er ff zwaar mee. En ik vind dat dat mag!   De baby en dreumes tijd sluiten we nu af, hij wordt ineens een peuter! Dat niet alleen, hij slaapt sinds kort ook in een groot bed! Niet meer in zijn baby kamer maar in een echte peuterkamer. Een eenpersoonsbed met dino’s als thema. Niet meer de babykamer met nijntje, maar dino’s. Trust me, ik vind het kamertje…

  • Blogs

    28 jaar en nu pas klaar met wisselen

    Precies 1 jaar geleden moest ik bij de kaakchirurg zijn. Nou zijn er genoeg mensen op mijn leeftijd die dat ook moeten, bijvoorbeeld vanwege de verstandskiezen. In mijn geval lag dat ietsjes anders. Ik had namelijk nog een melktand, de rechter hoektand bovenin. Deze werd vastgehouden door de “grote mensen tand” en die kon er dus niet uit omdat de melktand hem tegen hield.   Ik moest er vroeg in de ochtend al zijn en m’n zusje ging met me mee. Ten eerste werden er voor de zekerheid nogmaals foto’s gemaakt en vervolgens werd alles verdoofd. Daarna werd de tand er uitgehaald en werd een soort kanaaltje in mijn gehemelte…

  • Blogs

    Oma, ik mis je

    Vandaag gewoon even een korte blog, gewoon even wat woorden er uit gooien. Het is vandaag namelijk 5 jaar geleden dat mijn oma overleed.   Na het overlijden van mijn vader vingen mijn opa en oma mij en mijn zusje op. Nog steeds iets waar ik onwijs dankbaar voor ben. Mijn oma werd daardoor meer een moeder figuur voor mij dan mijn moeder ooit geweest is.   Oma was een geweldige vrouw. Streng, maar rechtvaardig. En wat kon ze koken! Een van de dingen die ik nog altijd probeer, is om bepaalde gerechten zo te laten smaken zoals het deed als mijn oma het had gekookt. Tot nu toe is…

  • Blogs

    Het gebrek aan informatie over de keizersnede

    Op 10 oktober 2019 rond half 12 kwam daar dan het verlossende woord: mevrouw, we gaan de kleine man halen. Op dat moment ging alles snel, Lars zat nog in Amsterdam en ik moest hem dus bellen om zo snel mogelijk naar Emmen te komen. Het ziekenhuis zou wachten tot hij gearriveerd was. Intussen was mijn zusje bij mij om mij op te vangen en rustig te houden. Op dat moment ging er van alles door mijn hoofd: ik ging een keizersnede krijgen!   Nou moet ik eerst wat uitleggen voor ik verder ga: ik vond het niet erg om een keizersnede te krijgen. Ik had er namelijk zelf ook…

  • Blogs

    It’s okay to be different

    Deze week is het de week van het autisme. Morgen, 2 april, is het wereld autisme dag. Juist daarom leek het mij fijn om een blog te schrijven waarin ik laat zien hoe ik met mijn autisme om ga.  Autisme bij vrouwen, zeker ook onder de groep 50-plussers, wordt vaak minder goed herkend en gediagnosticeerd dan bij mannen. Doordat autisme zich bij vrouwen anders uit dan bij mannen, wordt dit vaak niet opgemerkt. Bovendien kunnen veel vrouwen de symptomen van autisme beter camoufleren. Dit camoufleren kan bij hen leiden tot uitputting en psychische problemen. Vaak hebben vrouwen met autisme heel lang ‘getobd’ voordat ze wisten wat er met hen aan…