Blogs

It’s okay to be different

Deze week is het de week van het autisme. Morgen, 2 april, is het wereld autisme dag.

Juist daarom leek het mij fijn om een blog te schrijven waarin ik laat zien hoe ik met mijn autisme om ga.

 Autisme bij vrouwen, zeker ook onder de groep 50-plussers, wordt vaak minder goed herkend en gediagnosticeerd dan bij mannen. Doordat autisme zich bij vrouwen anders uit dan bij mannen, wordt dit vaak niet opgemerkt. Bovendien kunnen veel vrouwen de symptomen van autisme beter camoufleren. Dit camoufleren kan bij hen leiden tot uitputting en psychische problemen. Vaak hebben vrouwen met autisme heel lang ‘getobd’ voordat ze wisten wat er met hen aan de hand was. Velen kregen eerst andere diagnoses, zoals de diagnose persoonlijkheidsstoornis.

  • NVA – Nederlandse Vereniging voor Autisme

 

Dat camoufleren wordt ook wel stimming genoemd. Dit houdt eigenlijk in dat we verbergen dat we overprikkeld zijn of zelfs dat we autisme hebben. Stimming komt voor bij zowel mannen als vrouwen, maar vooral vrouwen kunnen hier erg goed in worden. Enkele voorbeelden van stimming is bijvoorbeeld fladderen, heen en weer bewegen op een bepaald ritme, maar bijvoorbeeld ook dat je bepaalde emoties laat zien maar die niet voelt en het bestuderen van de ‘gewenste’ emotie en deze dan ook laten zien.

Vooral die laatste vorm van stimming is iets wat voor mijzelf heel bekend is. Op het moment als ik niet weet hoe ik moet reageren of als ik een andere mening heb dan laat ik liever een ‘gewenste’ emotie zien of geef dan een ‘gewenste’ reactie. Ook dat heen en weer bewegen is iets wat ik vaak doe, als alles me te veel wordt bijvoorbeeld.

 

Stimming kan goed zijn, bijvoorbeeld dat heen en weer bewegen. Eigenlijk wieg je jezelf dan heen en weer om langzaamaan weer rustig te worden. Echter, uit onderzoek blijkt nu dat stimming zorgt voor meer somberheid, meer angsten en daarnaast ook nog eens een gevoel van zelfvervreemding. Als je je namelijk altijd anders voor moet doen als jezelf, probeer jezelf dan nog maar eens terug te vinden tussen al die verkleedpakken die je aangetrokken hebt.

Ook dat herken ik, jarenlang heb ik mezelf deels anders voorgedaan dan ik daadwerkelijk was. Vooral in de relatie met mijn ex. Pas toen ik een relatie met mijn man kreeg, hij me volledig accepteerde, toen pas leerde ik beetje bij beetje die verkleedpakken uit te trekken.

 

 

Er zijn veel dingen waar je autisme aan kan herkennen, maar ik zal hieronder alleen degene benoemen die bij mij horen.

Problemen op sociaal gebied, moeite met (onverwachte) verandering, dingen heel letterlijk nemen, eerlijk en recht door zee. Uitstekende detailwaarneming, goed in analyseren, goed in het herkennen van patronen, moeite in het bewaren van overzicht, loyaal en perfectionistisch. Nauwkeurig, overgevoelig voor zintuiglijke prikkels, heel intensief bezig zijn met een beperkt aantal onderwerpen, hyperfocus, voorkeur voor een-op-een-contact en een tragere informatieverwerking

Ja, dat zijn er inderdaad veel. Geloof me, tijdens het uitzoeken van dit onderdeel om ze te kunnen benoemen schrok ik er zelf ook van. Natuurlijk weet ik dat ik autist ben, maar toch blijft dit lastig.

 

Mijn autisme zit me namelijk regelmatig zelf ook in de weg: ik kan namelijk heel slecht tegen verrassingen omdat ik niet weet hoe te reageren. Ik moet maximaal een dag van tevoren een planning gemaakt hebben, want zonder die planning voelt een dag vanaf het wakker worden al als mislukt en dan gaat er alleen maar meer en meer mis.
Ook wanneer ik overprikkeld ben, zit ik mezelf in de weg. Elk klein geluidje op dat moment is dan al te veel.

Maar ook heb ik positieve punten vanuit mijn autisme! Ik ben analytisch heel sterk en goed met details, ik heb een wiskundeknobbel, ben goed in het maken van schema’s en planningen

 

Ik probeer zoveel mogelijk vanuit het positieve te bekijken. Ik maak schema’s en planningen om zo min mogelijk ‘last’ van mijn autisme te hebben. Ik heb een man die me begrijpt en me volledig mezelf laat zijn, waardoor ik dat deel van stimming niet meer in een relatie doe.

Maar ondanks alles wat ik doe, zal mijn autisme er altijd zijn. En dat is oké!

 

It’s okay to be different!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *